Er kwam een moment waarop ik merkte dat ik vooral aan het functioneren was. Werk, relatie, verantwoordelijkheden, alles liep. Maar vanbinnen stond ik altijd aan. Veel in mijn hoofd, weinig rust.

Ik zocht bevestiging in mijn werk en in relaties. En als die uitbleef, voelde ik onrust of leegte, ook al ging het “goed”.

Het keerpunt kwam toen ik vader zou worden. De vraag was simpel en confronterend: leef ik eigenlijk wel zoals ik het mijn kind zou voorleven?

Ik zag mijn patronen: altijd verantwoordelijk, moeilijk loslaten, pas rust nemen als alles af is. Door te vertragen en weer te leren voelen, kwamen hoofd, hart en lichaam op één lijn.

Die beweging bracht rust, richting en vrijheid. En precies dát begeleid ik nu bij anderen.

Werk jij hard, draag je veel en voel je dat het zo niet langer klopt? Dan nodig ik je uit om stil te staan en opnieuw te kiezen.